Transcript
ஒரு சௌகரியமான நிலையைத் தேர்ந்தெடுங்கள்... கண்கள் மூடப்படட்டும்... உங்கள் எடை உங்களுக்குக் கீழே உள்ளவற்றால் — நாற்காலி, குஷன், தரை — முழுமையாகத் தாங்கப்படட்டும்...
பூமி உங்களைத் தாங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. உங்களை நீங்களே தாங்கிக் கொள்ளும் பாரத்தை நீங்கள் இப்போது கைவிடலாம்.
ஒரு மெதுவான மூச்சை உள்ளே இழுங்கள்...
அதை வெளியே விடுங்கள்...
சுவாசிக்கும்போது ஒரு அற்புதமான உண்மையைப் பற்றிச் சிந்தியுங்கள்: நீங்கள் இந்த உலகத்திற்கு வெளியே இருந்து வரவில்லை.
நீங்கள் இதிலிருந்தே வெளிப்பட்டீர்கள். ஒரு மரத்திலிருந்து இலை வெளிப்படுவது போல. கடலிலிருந்து அலை எழுவது போல.
நீங்கள் இந்தப் பிரபஞ்சத்தைப் பார்க்க வந்த ஒரு அந்நியர் அல்ல. நீங்கள் பிரபஞ்சம் செய்து கொண்டிருக்கும் ஒன்று — ஒட்டுமொத்தப் பெருவெளியின் ஓர் இயக்கம், சுழல் என்பது ஆற்றின் இயக்கம் என்பதைப் போலவே.
இப்படி நினைத்துப் பாருங்கள்: ஒரு ஆப்பிள் மரம் மால்கள் அல்லது தொலைக்காட்சிகளை உருவாக்கப் போராடுவதில்லை. அது ஆப்பிள்களை உருவாக்குகிறது. அதுவே ஆப்பிளாகிறது. அதேபோல், இந்த பிரபஞ்சம் — நட்சத்திரங்கள், மண் மற்றும் பெருங்கடல்களின் இந்த பிரம்மாண்டமான செயல்முறை — அந்நியர்களையோ பார்வையாளர்களையோ உருவாக்குவதில்லை.
அது மனிதர்களை உருவாக்குகிறது. பிரபஞ்சம் மனித வடிவில் தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது, நீங்களும் அதன் மனிதர்களில் ஒருவர். அதிலிருந்தே வளர்ந்து, அதனாலேயே உருவாக்கப்பட்டு, அதிலேயே மீண்டு சென்று, ஒரு தருணமும் அதிலிருந்து பிரியாமல் இருக்கும் ஒருவர்.
உங்கள் சொந்த தோலைப் பாருங்கள். நீங்கள் எப்போதும் அதை ஒரு எல்லையாகவே நினைத்திருக்கலாம் — உங்களுக்கும் மற்ற எல்லாவற்றிற்கும் இடையேயான ஒரு சுவர். ஆனால் அது உண்மையிலேயே சுவரா?
மூச்சை உள்ளிழுங்கள்... வெளி உலகம் உங்களுக்குள் பாய்கிறது, நீங்களாக மாறுகிறது.
மூச்சை வெளியே விடுங்கள்... நீங்கள் மீண்டும் உலகிற்குள் பாய்கிறீர்கள்.
உங்கள் தோல் ஒரு சுவர் அல்ல. அது பரிமாற்றம் நிகழும் ஓர் இடம் — பிரபஞ்சம் ஒரு கணத்திற்கு மனிதனாக மாறி, பின்னர் தன்னை மீண்டும் திருப்பிக் கொடுக்கும் ஓர் இடம்.
இப்போது இதை உடலளவில் உணருங்கள். காற்று உள்ளே நுழையும் போது... அதுவே உலகம் உங்களுக்குள் நுழைவது. அது வெளியேறும் போது... அதுவே நீங்கள் உலகிற்குள் நுழைவது. நீங்கள் மூச்சிற்குள் இல்லை. நிகழும் இந்த மூச்சே நீங்கள்தான்.
உங்கள் உணவை உருவாக்கிய சூரிய ஒளி... உங்கள் உடலின் பெரும்பகுதியாக இருக்கும் நீர்... வெகு காலத்திற்கு முன்பு மறைந்த நட்சத்திரங்களில் உருவாக்கப்பட்ட உங்கள் இரத்தத்தின் இரும்புச்சத்து... இவை அனைத்தும், நீங்கள்தான். கண்களை மூடி அமைதியாக அமர்ந்து தன்னைத்தானே உணரக்கூடிய விதத்தில் அமைக்கப்பட்ட அந்தப் பிரபஞ்சமே நீங்கள்தான்.
இப்போது அதுதான் நடக்கிறது. பிரபஞ்சம் உங்களின் விழிப்புணர்வைப் பயன்படுத்தி தன்னைத்தானே சிந்திக்கிறது. நீங்கள்தான் அதன் உள்நோக்கிய கண்.
பிரிவற்ற இந்த உணர்வில் ஓய்வெடுங்கள். அடைவதற்கு எதுவுமில்லை. புதிதாக ஆவதற்கு எதுவுமில்லை. நீங்கள் ஏற்கனவே, எப்போதும், ஒட்டுமொத்தப் பிரபஞ்சமாகவே இருக்கிறீர்கள்.
மெதுவாக, இப்போது... உங்களைச் சுற்றியுள்ள அறையை மீண்டும் உணரத் தொடங்குங்கள்... ஒலிகள்... உங்கள் தோலில் படும் காற்றின் வெப்பநிலை...
உலகத்தின் இன்னும் ஒரு ஆழமான மூச்சை எடுங்கள்...
கண்களைத் திறக்கவும் — பிரபஞ்சமே, உங்கள் கண்களின் வழியே பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறது.
நன்று — நீங்கள் இருந்தீர்கள்.
விட்டுவிடும் கலை உடன் நீங்கள் தயாரானதும் தொடரலாம். அவசரமில்லை.