जीवन संगीत आहे, प्रवास नव्हे

Transcript

एका आरामदायी स्थितीत बसा... किंवा झोपा... डोळे अलगद मिटून घ्या... आणि आपले हात जिथे सहज विसावतात तिथे त्यांना विश्रांती घेऊ द्या.

एक मंद श्वास आत घ्या... श्वासाच्या टोकावर तो हलकेच रोखून धरा... आणि एका सुस्कारा सोडल्यासारखा तो हळूच सोडून द्या...

या गोष्टीचा विचार करा: जर एखाद्या संगीताचा मुख्य हेतू फक्त त्याचा शेवटचा स्वर असता, तर संगीत संचालकाने घाई केली असती. वादकांनी फक्त शेवटपर्यंत पोहोचण्यासाठी प्रत्येक कडवे वेगाने संपवले असते. पण तरीही कोणीही सिम्फनी तशी वाजवत नाही — कारण न सांगताही आपण समजतो, की संगीत कुठेही पोहोचण्यासाठी नसते. संगीताचा हेतू संगीतच असतो. नृत्याचा हेतू नाचणे हाच असतो.

आणि तरीही... आपण आपले जीवन असे जगतो जणू आपण कुठेतरी महत्त्वाच्या प्रवासाला निघालो आहोत. जणू शेवटी काहीतरी गंतव्यस्थान असेल. असा एक क्षण जेव्हा आपण शेवटी तिथे पोहोचू — म्हणजे यश, सुरक्षा, आत्मज्ञान किंवा स्वतःचे एक परिपूर्ण रूप.

पण नीट लक्ष देऊन पाहा... तुम्ही आत्तासुद्धा पुढच्या एखाद्या क्षणाची योजना आखत होतात, नाही का? एक विचार जो म्हणत होता यानंतर, मग ते करायचे. आणि तो विचार — कुठे राहत होता? इथे नाही. या क्षणात नाही. तो एका काल्पनिक उद्यामध्ये राहत होता.

आता तुमच्या आजूबाजूच्या आवाजांकडे कान द्या. ते काहीही असोत — दूरच्या वाहनांचा आवाज, एखादी गुणगुण, किंवा या खोलीतील शांतता. त्यांना कोणतेही नाव देऊ नका किंवा पारखू नका. त्यांना फक्त वाजू द्या.

प्रत्येक आवाज जन्माला येतो आणि विरून जातो. त्याला एक सुरुवात, एक मध्य आणि एक शेवट असतो — आणि तो कधीही कुठेही जात नव्हता. तो फक्त स्वतःला व्यक्त करत होता.

तुमचा श्वासही अगदी असाच आहे. श्वास बाहेर सोडण्याच्या मार्गावर श्वास आत घेणे ही काही चूक नाही. श्वास सोडणे हा पुढील श्वासातील अडथळा नाही. प्रत्येक टप्पा स्वतःमध्येच पूर्ण आहे, तो जसा घडतो अगदी तसाच.

आता तुमच्या शरीराला श्वास घेताना अनुभवा. आत... आणि बाहेर... आणि लक्षात घ्या: तुम्हाला याचे संचालन करण्याची गरज नाही. तुमच्या श्वासासोबत तुम्हाला कुठेही पोहोचायचे नाही. तो तुमच्या मदतीशिवाय आधीच स्वतःला परिपूर्णतेने सादर करत आहे.

म्हणून उरलेल्या या काही मिनिटांसाठी हे निमंत्रण स्वीकारा: ही धावपळ थांबवा. फक्त आत्तापुरती. गंतव्याचे ओझे खाली उतरवून ठेवा. या क्षणालाच संपूर्ण सिम्फनी बनू द्या — परिपूर्ण सूर, जो स्वतःमध्येच संपूर्ण आहे, ज्याला इतर कशाचीही गरज नाही.

श्वास आत घ्या — हेच संगीत आहे.

श्वास बाहेर सोडा — हेच संगीत आहे.

पुढचे दिवस तुम्हाला पुढे खेचण्याचा प्रयत्न करतील. ते ठीक आहे — खेचू द्या. पण कदाचित कधीतरी तुम्हाला आठवेल: तुम्ही कुठे जाण्यासाठी प्रवासाला निघालेले नव्हता. तुम्ही स्वतःच ते संगीत आहात, जे स्वतःच वाजत आहे.

आणखी एक पूर्ण, दीर्घ श्वास आत घ्या...

आणि कोणतीही घाई न करता, निवांतपणे तो सोडून द्या.

हळूहळू आपले डोळे उघडा.