ಶಾಶ್ವತ ಈಗ

Transcript

ಆರಾಮವಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಿ... ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಿ...

ಒಂದು ನಿಧಾನವಾದ ಉಸಿರನ್ನು ಒಳಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ... ಮತ್ತು ನಿಧಾನವಾದ ಉಸಿರನ್ನು ಹೊರಬಿಡಿ...

ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುತ್ತೇನೆ, ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಪದಗಳಿಂದ ಉತ್ತರಿಸಬೇಡಿ — ನಿಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಗಮನದಿಂದ ಅನುಭವಿಸಿ.

ಸರಿಯಾಗಿ ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಗತಕಾಲ ಎಲ್ಲಿದೆ?

ಗತಕಾಲವು ಕೇವಲ ಈಗ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಒಂದು ಆಲೋಚನೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆ. ಒಂದು ನೆನಪು — ಈ ವರ್ತಮಾನ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮೂಡುವ ಒಂದು ಮಸುಕಾದ ಛಾಯೆಯಂತೆ. ನೀವು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನೀವು ಕೇವಲ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಬಹುದು — ಮತ್ತು ಆ ಯೋಚನೆಯೂ ಸಹ ಇಲ್ಲಿ, ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯ? ಅದೂ ಸಹ ಒಂದು ಆಲೋಚನೆ. ಒಂದು ಕಲ್ಪನೆ, ಇದೇ ವರ್ತಮಾನ ಕ್ಷಣದಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಚಾಚುತ್ತಿದೆ. ನೀವು ನಾಳೆಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನೀವು ಕೇವಲ ಅದನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು — ಈಗ.

ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಸಂಭವಿಸಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ... ಒಂದು ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲೇ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವ ಎಲ್ಲವೂ... ಒಂದು ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲೇ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ವರ್ತಮಾನವು ಗತಕಾಲ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ನಡುವಿನ ಯಾವುದೇ ಕಿರಿದಾದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲ.

ವರ್ತಮಾನವೇ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಏಕೈಕ ಕೋಣೆ. ಉಳಿದೆಲ್ಲವೂ ಅದರ ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ನೇತುಹಾಕಲಾದ ಒಂದು ಛಾಯಾಚಿತ್ರ ಅಥವಾ ರೇಖಾಚಿತ್ರವಷ್ಟೇ.

ಆದರೂ ಮನಸ್ಸು ಒಂದು ಸಮಯ-ಪ್ರಯಾಣಿಕ. ಇದು ನೆನಪುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮುನ್ಸೂಚನೆಗಳಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತದೆ, ಈ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸದಾ ಎಲ್ಲೋ ಓಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಇದು ಇದನ್ನು "ಯೋಜನೆ ಮಾಡುವುದು" ಅಥವಾ "ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು" ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತದೆ — ಆದರೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಇದು ಕೇವಲ ಇಲ್ಲಿಂದ ಓಡಿಹೋಗುವುದು.

ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಇಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪುವುದನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡೋಣ.

ನಿಮ್ಮ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಬಳಿಗೆ ಮರಳಿ ಬನ್ನಿ — ಅಕ್ಷರಶಃ. ಅವುಗಳಿಗೆ ಕೇವಲ ವರ್ತಮಾನ ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತು.

ಶಬ್ದ: ನೀವು ಕೇಳಬಹುದಾದ ಅತ್ಯಂತ ದೂರದ ಶಬ್ದವನ್ನು ಆಲಿಸಿ. ಅದನ್ನು ಈಗ ಮಾತ್ರ ಕೇಳಲು ಸಾಧ್ಯ.

ಸಂವೇದನೆ: ನಿಮ್ಮ ದೇಹದ ತೂಕವನ್ನು, ಬಟ್ಟೆಯ ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು, ಗಾಳಿಯ ಉಷ್ಣತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ. ಈ ಎಲ್ಲವೂ — ಕೇವಲ ಈಗ ಮಾತ್ರ ಸಂಭವಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಉಸಿರಾಟ: ಉಸಿರು ಎಂದಿಗೂ ಹಳೆಯದಲ್ಲ ಮತ್ತು ಎಂದಿಗೂ ಕಾಯುವುದಿಲ್ಲ. ಒಳಬರುವ ಉಸಿರು ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯೂ ತಾಜಾ, ಹೊಚ್ಚ ಹೊಸದು. ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅದು ಹುಟ್ಟುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ...

ಮತ್ತು ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅದು ಕರಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ...

"ನಾನು ಇದನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ" ಅಥವಾ "ನನ್ನ ಗಮನ ಪದೇ ಪದೇ ಚದುರುತ್ತಿದೆ" ಎಂದು ಆಲೋಚನೆಯೊಂದು ಬಂದರೆ — ಅದೂ ಸಹ ವರ್ತಮಾನದ ಮೂಲಕ ಹಾದುಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಕೇವಲ ಇನ್ನೊಂದು ಮೋಡ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. ಅದು ಹಾದುಹೋಗಲಿ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಏನಿದೆಯೋ ಅದಕ್ಕೆ ಮರಳಿ ಬನ್ನಿ.

ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿರುವುದು ಕೇವಲ ಉಸಿರಾಟ. ಶಬ್ದ. ತೂಕ. ಉಷ್ಣತೆ. ಬೇರೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಇದುವೇ ಸಾಕು. ಇದು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಾಕಾಗಿತ್ತು.

ಯಾವುದೇ ಅಂಚುಗಳಿಲ್ಲದ ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಈಗ ವಿಶ್ರಮಿಸಿ. ಇದು ಗತಕಾಲ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ನಡುವಿನ ತೆಳುವಾದ ಹೋಳಿನಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. ಇದು ಮುಕ್ತವಾಗಿದೆ... ವಿಶಾಲವಾಗಿದೆ... ಯಾವುದೇ ಕೀಲುಗಳಿಲ್ಲದೆ.

ಇದುವೇ ನಿಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಮನೆ. ನೀವು ಎಂದಿಗೂ ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಬದುಕಿರಲಿಲ್ಲ. ಎಂದಿಗೂ ಬದುಕುವುದೂ ಇಲ್ಲ.

ನಿಧಾನವಾಗಿ, ಅರಿವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೋಣೆಯೊಳಗೆ ಹರಡಲು ಬಿಡಿ.

ಒಂದು ಪೂರ್ಣ ಉಸಿರನ್ನು ಒಳಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ...

ಒಂದು ಪೂರ್ಣ ಉಸಿರನ್ನು ಹೊರಗೆ ಬಿಡಿ...

ಮತ್ತು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆರೆಯಿರಿ — ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಇಲ್ಲೇ ಉಪಸ್ಥಿತರಾಗುತ್ತಾ.