ಮೌನದ ಧ್ವನಿ

Transcript

ಆರಾಮದಾಯಕ ಭಂಗಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಿ... ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಿ...

ಮತ್ತು ಬೇರೇನೂ ಮಾಡದೆ, ಕೇವಲ ಆಲಿಸಿ.

ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಸುತ್ತಲೂ ಶಬ್ದಗಳಿವೆ. ಬಹುಶಃ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಶಬ್ದಗಳು, ಬಹುಶಃ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ಷೀಣವಾದ ಶಬ್ದಗಳು — ಕೋಣೆಯ ಸಣ್ಣ ಝೇಂಕಾರ, ದೂರದ ಯಾವುದೋ ಚಲನೆ, ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ದೇಹದ ಶಬ್ದ. ಮೃದುವಾದ ರೇಡಾರ್‌ನಂತೆ ನಿಮ್ಮ ಶ್ರವಣ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ.

ಈಗ — ಇಲ್ಲೊಂದು ಪ್ರಯೋಗವಿದೆ. ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಆಲಿಸುವ ಬದಲು, ಅವುಗಳ ನಡುವೆ ಏನಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ. ಅವುಗಳ ಕೆಳಗೆ ಏನಿದೆ ಎಂದು. ಆ ಹಿನ್ನೆಲೆ.

ನಿಶ್ಯಬ್ದತೆ. ಮೌನ.

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಶಬ್ದವೂ ಮೌನದಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ, ಕ್ಷಣಕಾಲ ಆಡುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಮತ್ತೆ ಮೌನಕ್ಕೇ ಮರಳುತ್ತದೆ. ಶಬ್ದಗಳು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಕೆತ್ತಲಾದ ಶಿಲ್ಪಗಳಂತೆ — ಆದರೆ ಮೌನವೇ ಆ ಮರದ ದಿಮ್ಮಿ. ಇದರಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲವೂ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಇದರಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲವೂ ಮತ್ತೆ ಕರಗಿಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಸಂಗೀತವು ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಮಧುರವಾದ ರಾಗವನ್ನು ಆಲಿಸಿ, ಮತ್ತು ನೀವು ಗಮನಿಸುವಿರಿ: ಸ್ವರಗಳು ಬರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಹೋಗುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಸ್ವರಗಳ ನಡುವಿನ ಆ ಮೌನ — ಅದೇ ಅದನ್ನು ಸಂಗೀತವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆ ಮೌನವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಕರ್ಕಶ ಶಬ್ದ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

ನಮ್ಮ ಮಾತುಗಳೂ ಸಹ ಹಾಗೆಯೇ. ಮಾತುಗಳು ಹರಿಯುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಆ ವಿರಾಮಗಳು — ಪದಗಳ ನಡುವಿನ ಖಾಲಿ ಜಾಗಗಳು — ಅಲ್ಲೇ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವು ನೆಲೆಸಿರುತ್ತದೆ. ಮೌನವೆಂದರೆ ಸಂವಹನದ ಕೊರತೆಯಲ್ಲ.

ಮೌನವೇ ಎಲ್ಲಾ ಶಬ್ದಗಳ ತಾಯಿ.

ಈಗ ನಿಮ್ಮ ಗಮನವನ್ನು ಒಳಮುಖವಾಗಿ ತಿರುಗಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಮನಸ್ಸು — ಅದೂ ಸಹ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಆಲೋಚನೆಗಳು ಏಳುತ್ತವೆ, ಹರಟುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಕೋಣೆಯ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ನೀವು ಹೇಗೆ ನೋಡಿದಿರೋ ಹಾಗೆಯೇ ಇವುಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿ: ಮೌನದಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತಿವೆ, ಮತ್ತೆ ಮೌನಕ್ಕೇ ಮರಳುತ್ತಿವೆ.

ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳ ನಡುವೆ — ಒಂದು ಮುಗಿದ ನಂತರ ಮತ್ತು ಮುಂದಿನದು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವ ಮೊದಲಿನ ಆ ಅಂತರದಲ್ಲಿ — ಅದೇ ಮೌನವು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆ. ಅದೇ ವಿಶಾಲವಾದ, ಬೆಚ್ಚಗಿನ, ಆಲಿಸುವ ಉಪಸ್ಥಿತಿ.

ನೀವು ಈ ಅಂತರವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ನೀವು ಕೇವಲ ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕಷ್ಟೇ. ಅದು ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಸಂಭವಿಸುತ್ತಲೇ ಇದೆ.

ಪೂರ್ವದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸದಾ ಈ ಸತ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ಬೆರಳು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ: ಕುಂಬಾರನು ಮಡಕೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಅದರ ಒಳಗಿನ ಖಾಲಿ ಜಾಗವೇ ಅದನ್ನು ಉಪಯುಕ್ತವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಕೋಣೆಯು ವಾಸಯೋಗ್ಯವಾಗಿರುವುದು ಅದರೊಳಗಿನ ತೆರೆದ ಜಾಗದಿಂದಾಗಿ ಮಾತ್ರ. ಬಾಗಿಲು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು ಅದರ ಮುಕ್ತ ಹಾದಿಯಿಂದಾಗಿ ಮಾತ್ರ.

ಮೌನ — ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಏನೂ ಅಲ್ಲ ಎನಿಸುವ ಇದು — ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಮೂಲಭೂತ ವಿಷಯವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತದೆ.

ಈಗ ಇಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಮಿಸಿ, ಶಾಂತರಾಗಲು ಹೋರಾಡುವ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಂತೆ ಅಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಸ್ವತಃ ಆ ಮೌನವಾಗಿ — ಕ್ಷಣಕಾಲ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಆಲಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ.

ಶಬ್ದಗಳು ಬರುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಆಲೋಚನೆಗಳು ಬರುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಬರಲಿ. ಅವೆಲ್ಲವೂ ಕೇವಲ ರಾಗಗಳು. ನೀವು ಅವುಗಳ ಕೆಳಗಿರುವ ಆ ಶಾಂತತೆಯಾಗಿದ್ದೀರಿ, ಅದು ಎಂದಿಗೂ ಕದಡಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಎಂದಿಗೂ ಕದಡಲು ಸಾಧ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ.

ನಿಧಾನವಾಗಿ ಈಗ... ನಿಮ್ಮ ಅರಿವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೋಣೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹರಡಲು ಬಿಡಿ... ಸಾಮಾನ್ಯ ಶಬ್ದಗಳು ಹಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತರಂತೆ ಮರಳುತ್ತಿವೆ...

ಒಂದು ಮೃದುವಾದ ಉಸಿರನ್ನು ಒಳಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ...

ಮತ್ತು ಹೊರಗೆ...

ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮೃದುವಾಗಿ ತೆರೆಯಿರಿ.